از صلح می‌گویند یا از جنگ می‌خوانند؟!
دیوانه‌ها آواز بی‌آهنگ می‌خوانند

گاهی قناریها اگر در باغ هم باشند
مانند مرغان قفس دلتنگ می‌خوانند

کنج قفس می‌میرم و این خلق بازرگان
چون قصه‌ها مرگ مرا نیرنگ می‌دانند

روزی همین مردم که سنگم می زنند از رشک
نام مرا با اشک روی سنگ می‌خوانند *


این ماهی افتاده در تنگ تماشا را
پس کی به آن دریای آبی‌رنگ می‌خوانند

تا کی تحمل غم و تا کی خدا خدا

دیگر ز یاد برده گمانم مرا خدا



در سنگسار ، آینه ای را که می برند

شاید شکسته خواسته از ابتدا خدا



اکنون که من به فکر رسیدن به ساحلم

در فکر غرق کردن کشتی است نا خدا



امکان رستگاری من گر نبوده است

بیهوده آزموده مرا بار ها خدا



با نیت بهشت اگرم آفریده است

می راندم به سوی جهنم چرا خدا



ای دل خلاف هروله حاجیان مرو

کافی است هر چه عقل درافتاد با خدا



بگذار بی مجادله از نیل بگذریم

تا از عصا نساخته است اژدها خدا

عید شمام مبارکicha
iranian

سلام امین جون

من كه هستم نيازي به خود زني نيست

سلامممممممممممممممممممممممممممممممممم

محتاجیم

من کویری خشکم امّا ساحلی بارانی‌ام
ظاهری آرام دارد باطنِ طوفانی‌ام

مثلِ شمشیر از هراسم دست و پا گم می‌کنند
خود ولی در دست‌های دیگران زندانی‌ام

بس که دنبالِ تو گشتم شُهر‌ه‌ی عالم شدم
سربلندم کرده خوش‌بختانه سرگردانی‌ام

می‌زند لب‌خند بر چشمانِ اشک‌آلودِ شمع
هر که باشد باخبر از گریه‌ی پنهانی‌ام

هیچ دانایی فریبِ چشم‌هایت را نخورد
عاقبت کاری به دست‌م می‌دهد نادانی‌ام

شدم از دوری‌ات مجنون و صحراگرد و بی‌خانه
به من از بس که عاقل بوده‌ام گفتند دیوانه

نسیم تازه‌ای لرزاند جان شمع غمگین را
چه رنجی می‌کشد از دیدن این رقص، پروانه

چه بغضی کرده‌ای؟ در سر چه داری ابر بارانی؟
تو هم دانی مگر فرهاد و شیرین نیست افسانه

لباس اهل دانش دارم و چیزی نمی‌دانم
امان از دست این تقلیدهای کورکورانه

کجا رفتند یارانی که روزی با خدا بودند
بخوان ای عشق با سوز، غزل‌های غریبانه