aziiiii
خانه ام را ، با دیوار سنگی خاکستری که می رسد به ماه ، خارج از دسترس ، ساخته اند از خانه ات . اما یک چیز رفته ز یادشان : موشها همیشه چون آب خوردن ، نقب می زنند ، در دل سنگهای سخت .
aziiiii
نگاهکن ... و بگذار در امنیت آرام پلک هایت !! دمی قرار بگیرم.. تا قــــــــــــــرار بگیرم..