بابک...
تنها هستم .... اما .... تنهایی ام را به قیمت " شناخت " خریده ام ......
بابک...
دلـــ♥ــم یـــــک آمـــ ــدن میـــخواهـــ ــد ... بـــــی هیــ ـــچ رفتنـــ ــی ...! و یــ ـک همـــــ ـــــدم ؛ کـــ ــه خیانــ ـــت ندانــ ـــد ................!
بابک...
مدتیــــست دلــ♥ـم شکســــته از همـــان جـــای قبلـی … ! کـــاش میشـــد آخـــر اسمــت نقطـــه گذاشـــت ... تـــا دیگـــر شــــروع نشـــوی … ! کـــاش میشـــــــد فریـــاد بزنـــم : “ پـــــــایــــــان ” دلـــم خیـــــــلی گرفتـــه اســـت ………….. اینجـــا نمیتـــــوان به کســـی نزدیـــــــک شـــــد … آدمهـــا از دور دوســـت داشتــــنی ترنــــد …...........!
بابک...
یکی از فانتزیام اینه که بابام بفهمه سیگـــار میکشم بعد بیاد بزنه تو گوشم بگه کصافــط چرا سیگار میکشی؟برو آب پرتغال بخور!! منم بگم , ترجیح میدم سیگاری رو بکشم که صادقانه روش نوشته: سرطان زا ؛ تا آبمیوه ای رو بخورم که روش به دروغ نوشته: 100% طبیعی بعد بابام اشک تو چشماش جمع بشه منم یه لبخند نرمی بزنمو تو دود سیگارم برم محو بشم....
بابک...
یادم باشد بگویمت... دیگر از آن لبخندها ... آن هم ناگهانی ... نثار چشمهای ... بیقرارم نکنی ...! دلم ... دیگر طاقت این همه عاشقی را ندارد ... !
بابک...
شانه ات را دیر اوردی سرم را باد برد خشت خشت و آجر آجر پیکرم را باد برد بال کوبیدم قفس را بشکنم عمرم گذشت وا نشد بدتر از ان بال و پرم را باد برد
بابک...
در سنگ اگر شوی چو نار ای ساقی هم آب اجل کند گذاری ای ساقی خاک است جهان صورت برآرای مطرب باد است نفس باده بیار ای ساقی
بابک...
خیلی دور هم که بروی نقطه نمیشوی ... سه نقطه میشوی در شعرهایم !
بابک...
کابوس ها اکران می شوند و هر سپیده تکراری دیگر است تا با توجیهی دیگر روز را ب انتهای شب بدوزم .. تیک تاک عقربه ها سنگینند و نخ های سیگار یکی یکی می سوزند و من خاکستره آرزوهایم را ب دست بادها می سپارم .. شمعی روشن می کنم و باز ترسیم چشمانی آشنا را ب یاد می آورم زنی ک دوستم داشت.. .. امروز هم با خمیازه گذشت تا باز مردی در من با تمام کابوس هایش ب خواب رود با آرزوی پایان...
بابک...
یکباره دیگر برگرد نه برای ماندن نه..! از آغاز می دانستم مسافری --- می خواهم پیمانه ای اشک را پشت سرت بریزم .. دستم ک نمک نداشت شاید.. شوری ی اشک های غریبانه ام نمک گیرت کرد و چشم روی آن همه خاطره نبستی...
بابک...
تقصیر من نیست ، تقصیر تو نیست ، تقصیر او هم! شاید به قول قیصر باید به دنبال چهارم شخص مجهول باشیم ...