اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

خون جگر میچکد

روی این شعر

می بودی حالا....

خیلی بامزه بودن دستتون درد نکنه

سامی خود خودشه واقعا نه نه این پیری جونمونه

چه دلتنگم

برای همه اتفاق هایی

که هیچوقت نیوفتادند...

برای این سکوت دردآور

لبهایم را آنقدر گزیده ام که

نایی برای حرف زدن ندارن

هستی ام به باد میرود...

در دستانمان رازیست که خود نیز نمی دانیم

البته بی که یوسف باشی!

پس بهتر است درز بگیری

این پاره پوره پیرهنِ

بی بو و خاصیت را

که چشمِ هیچ چشم به راهی را

روشن نمی کند!