کم پیدا شدی ؟

بيش از اين‌ها،‌ آه آري.. بيش از اين‌ها مي‌توان خاموش ماند

وحشي بودن را از ياد برده ام..



اصلاً من هيچ وقت وحشي نبوده‌ام

همه آرام مي‌شناسندم

فقط گاهي وقتها.. بعضي حروف.. كلمه‌ها.. جمله‌ها.. امانم را مي‌برند؛

من را به گوشه‌اي پرت مي‌كنند،

مي‌نشينم و با حالتي مثلاً خيلي عصبي مي‌نويسم، مي‌نويسم و خيره مي‌شوم و توو فكر مي‌روم

و به خيال خودم تا عمقِ روحِ اين ديوارهاي كاغذي را مي‌درم

گ

ی

ج



خواهد رفت



و من خوب می دانم



سرگیجه اولین تاوان دیدن دریاست



مسافر دریایی عزیز من !

عزیزم ... نگران نباش ! ؟

از همچو منی

که اینگونه عاشق سکوت زندگی ام

مرحوم شدن

محال است

محال !

ای جنگل های سبزه غبار آلود

ای آبی خزر

پایم بازکن

پر و بالم را سنگین نکن

رویای من فقط آسمان است !