اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

من ، امشب

پرم از پیاله های خالی زمان

و تکیه داده ام

به چشم های مچاله ی گمان

مرسی

בوبـاره בلــم شکســتــ

از همــاטּ جــآــے قبــلـــے کــاشــ مــے شــد آפֿـــر اسمتــ نقطـــﮧ گــذآشتــ

تــا בیگــر شــروعــ نشــوـے

کــاشــ مـــے شــد فریــا بزنــمــ !

نقطـــﮧ... تــه פֿــــط ...


مرســی بآبتــِ خطآبــِ خوشکلتــ گُلم

وقتی تو نیستی ..تنهاترینم....

در خواب دیدم...
شبیه دستی خلق شده ام از جنس چوب
هر کاری می کردند ، صدایم در نمی آمد
از خواب که بلند شدم
یادم آمد...
نه یک دست صدا دارد
نه چوب ِ....خدا!!!

امام خمینی