اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

مثه من تو به نداری تو عادت......

حالا به غرورت بناز.......

حالا چی شد عوض شدی دلت کجاست سنگ صبور؟

قلم عشق نوشت....

خداوندا...

می دانم که گل افشان عطایت فارغ از کرده های ماست

وگرنه من چه کرده ام که مسحق عیدانه بدانی مرا؟؟؟

پشت من خالیست

و پیش رویم

احتمال هیچ آینه ای پیدا نیست

و خوشبختی دروغی است گفتنی .

دستهایمان خالی ماند

نگاهمان مبهوت

وزمهریر

داغی

ابدی

در چشمانمان یخ بست

كرايه ش چنده

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪