اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

خنده ها

پارچه ای سپید روی زخم

نگاه کن

به سرخی بغضی که در گلو دارم.

هر بار که می شماری

یکی کم می شود

میوه های درختی که

نامش زندگی ست.

به قول فروغ:

من خواب دیده ام!

بهار

دره ها

آخرين پناه برف ها

یک شعر رضوی

این روزهایی که ابتدای همه ی نوشته هایم "این روزها" دارد...

دلگیرم از سرمای افکار تو !

_که عشق را به انجماد میرساند

و انبساط خاطر مرا.....