اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

می‌نویسم خس خس نفس‌ها ... تو بخوان خش خش برگ‌ها ...

گرمای حضورت را



حس نمی کنم.

من ....برای من، یک قیافه مردانهِ مهربان است در یک قاب عکس سیاه و سپید قدیمی روی دیوار یک مغازه در کودکی که زیرش نوشته:
«صبر بسیار بباید پدر پیر فلک را
که دگر مادر گیتی چون تو فرزند بزاید»

ما متّهم هستیم

کمی آنطرف تر

صدای پرندگانی

که لهجه شان

می خورد

مهاجر باشند

وَ قَلْبِی بِحُبِّکَ مُتَیَّماً ...
.
.
پروردگارا!
قلبم را از عشق و محبتت بی قرار گردان...

نمـــی خــــوای قبـــول کنی کــه یــک روز دیگـــه شــــروع شـــده ...!

خسته ام...


سخت شده همه چیز...


خیلی سخت...


خیلی عجیب...


نمی دونم فرداها...


سکوت...


سکووت...


سکوووت...