اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

راستی ...
کجای زمستان دلت
خوابم کرده ای؟؟

که از خاطرم رفت

"زمین" یعنی ...

جای پاهای تو!!

من غربت تمام لبخندهای مجازی ات را
اینجا دکلمه می کنم....

طفلکی حق دارد..............

من...........

پایم را.........

از تمامی موج های هراسان اطرافم

بیرون کشیده ام...........

می رسد روزی که هیچ کس نباشد ،
جز من!

مرا ببخش!
اما من به تلافی این روزهایی که رسماً دقّم دادی،
آن روزها تنهایت خواهم گذاشت!
باشد؟
اجازه هست؟!

اما نه...
من مگر می توانم مثل تو سنگ باشم
بی معرفتِ عزیزِ من....؟

روزی چند بار می گم

ایاک نعبد و ایاک نستعین

اما دروغ می گم!!

الهی! اگر بخواهم شرمسارم و اگر نخواهم گرفتار؟

بغضی در صدام.....

حوصله می خواهم ...

با این همه جاده که دور کرده است مرا

و باز هم باور نمی شود دلتنگی ام!

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪