اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

حالا كه شب همه عمر
دلتنگ ذهن من بود
زخمي تر از تن من
سوداي شعر من بود

ه
هه
ههه
هههه
ههههه
هههههه
ههههههه
هههههههه
ههههههههه
هههههههههه
ههههههههههه
هههههههههه
ههههههههه
هههههههه
ههههههه
هههههه
ههههه
هههه
ههه
هه
ه
هه
ههه
هههه
ههههه
هههههه
ههههههه
هههههههه
ههههههههه
هههههههههه
ههههههههههه
هههههههههههه
ههههههههههه
هههههههههه
ههههههههه
هههههههه
ههههههه
هههههه
ههههه
هههه
ههه
هه
ه

چیزی برای گفتن ندارم فقط این جمله دورود بر شما آریاییان سرافراز

نگاهم میان این همه دود



من بین خودم و تن ات



یک حسرت، یک تن، یک شعر



فاصله می اندازم

تلخ، غلیظ ، شاید هم سنگین

سنگین تر از نگاهی که تا به اینجا دنبالم کرده

اینجا در مکاشفه من با تو

پیراهن ات دریا را در تن کویر می ریزد