اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

غلط نکنم نسبتی

داری با....باد

پشت دیوار خانه‌ات
همیشه من نشسته‌ام
با آن آواز
که شب‌ها می‌خوانم
تا خوب بخوابی عزیزم
و روز که می‌شود
سلام
صبحت به خیر عزیزم.

وسوسه تلخیست....

به شوق کی بمونم .....

دارم دق می کنم ...

دلِ نوشته ها عجیب تنگ توست

حالا هی بگو دوست داشتن نمی‌دانم!

هنوزم اوج فریاده