اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

حرف های خسته ای داریم

.فکرشو بکن کفترا هی نوک بزن به در و دیوار دلت!

سیرک.....

به خاطر کسی که مطمئنم

هوایم را دارد ..

سلام

ترانه ای ندارم

یا آسمان را با بادبادک کوچکی به اسارت نمی کشم .

آموخته ام نباشم

و کلمات را به حال خودشان رها کنم .

نو روزُ ، نو شبُ ، کهنه روزُ ، کهنه شب بازیِ با الفاظ است.

این کتابها سیری چند؟

برای من، نهایت خانه تکانی پاک کردن این قفسه هاست و تعمیر پایه ی شکسته ی میزم

دِل دِل کنی از ایتجا هم می روم.

و اشک ؛
اتفاق ساده ای که بی واهمه می افتد .. !