ولی من تسلیم نمیشم انقد میگم میشه تا
یا من از رو برم یا روزگار واسم تعظیم کنه

من به این نتیجه رسیدم سکوت . . زمان برای من هیچ چیزو تغییر نمیده

مادر، لحظه هایی که با خداوند خلوت میکنم تو در فکرم هستی، چه می شود کرد که حتّی در نماز هم، نمازهای در آستانهی بیماری ات شبیه یک فیلم از خاطرم می گذرد.

مادر ِ مومن و سر به مهر ِ من.

مادر تو با اینکه نمی توانستی سر پا بایستی چگونه ساعت ها در برابر خداوند زانو میزدی و نماز میخواندی و عبادت می کردی و نماز شکر به جای میآوردی؟

مادر، با اینکه جسمت اینجا نیست، اما خاطرات ِ تو در من اند و شخصیت من را شکل میدهند.

مادر ، با تمام ِ این حرفها من هنوز هم بودنت را به طرز ِ شگفت انگیزی احساس میکنم.

عشقت هنوز هم در این خانه هست، من هرگز به نبودنت عادت نمی کنم ، من باور نمیکنم که تو نباشی، تو اینجایی، در این خانه ، در خانه ی قلب ِ عاشقم.

درهای این خانه را محکم بسته ام و تو در قلب ِ من اسیری و راهی جز ماندن نداری.

مگر بودن غیر از این است که چراغ ِ یادت خاموش نشود/

مادر جان، تو هستی، حتّی پر رنگ تر از قبل، من هرگز چراغ ِ یادت را خاموش نمیکنم، تو هرگز از خاطره ها محو نمیشوی/

تا من زندهام خاطرات تو زنده اند و تازه با مرگ ِ من، نبودن ِ تو آغاز میشود.

مادر جان، هرگاه دلتنگم شدی نامه هایم را بخوان آنوقت از لا به لای تک تک ِ این کلمات، عشقی را مییابی که دلتنگیات را آرام میکند.

این عشق را از تو آموخته ام و این عشق به خاطر قطرات ِ اصیل ِخونیست که از رگ های تو در رگ های من جریان دارد.

*مادر حجاب ِ عشق ِ تو عریان نمی شود*

مادر! من کودکانه ترین لحظههای عمرم را در کنار ِ تو گذرانده ام. مادر، تو بهانه های کودکانهی من را خیلی خوب میفهمی و میدانی اکنون چه احساسی دارم!

*هم پای لحظه های پر تشویش ِ کودکی*

می دانی که نبودن ِ تو چقدر آزارم می دهد، هرگز این را نگفته بودم٬ من فقط برای دزدیدن ِ بوسه های بی دریغ ِ تو اشک میریختم.من فقط به خاطر دستهای نوازشگر ِ تو کودکی بیپروا میشدم. من بی تو، تکّه سنگی بیش نیستم:

*دیگر کجاست کودک ِ سرمست و شاد ِ تو*؟

...

*دلم برای تو یک فصل کودکی کرده

به قدر پیری یک نسل کودکی کرده*

...

ای کاش یک بار ِ دیگر، فقط یک بار ِ دیگر، سر به روی شانه های مهربانت می گذاشتم و بعد برایم لالایی مخصوصم را میخواندی و بعد هر دو با هم به خوابی ابدی میرفتیم، مادر جان من هم شبیه تو:

*دل از زمین و آدماش کندم

دنیای من هرگز زمینی نیست*

مادر جان مدّتی ست که فقط من حرف میزنم و تو فقط سکوت می کنی کاش و ای کاش که تو هم چیزی میگفتی، تا از لبم بخوانی:

*چون کودکی دلم طلب دارد نوای تو

سر میگذارم بر حریم ِ دستهای تو

افسانهای شگرف

در انتهای شب

در یک حریم ِ پاک

طفلی شکسته بغض

چشمان ِ منتظر

مادر تویی فسانهی شبهای انتظار

مادر تویی تلألؤ چشمان ِ اشکبار*

قربان ِ تو