اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

در هم می پیچند و عاشق تر می شوند…

ونگاه تو

که می وزد

باز خدا

نذرش را تقسیم میکند!

برای خودش

برای دشت

برای باران

وسهم من اما

تمام میشود

همیشه

...چند چشمه نرسیده به خودم

چکه...چکه....

درآنسوی مرداب های تنهایی

چون ذهن دستی تنها...

قلـــــــــــــب مــــــــن، فقــــــــط جـــــای توســــــــت...

سرم را بر سینه ات می گذارم

صدای قلبت آبستن امید فرداهاست

و من از پس دریای نگاهت طلوع را به نظاره نشسته ام

در خانه پدری هنوز هم ابرها می آیند

میبارند

وباز باران مرا به یاد درخت پیر و خشک پدر می اندازد

اما از وقتی پدر رخت بست و مادر بسیار پیش تر از او

هنوز سراغ عشق را میگیرم

شما آن را ندیده اید....؟

حاجتي نيست كه آزار دهد كس ما را
اينكه زنداني خاكيم همين بس ما را