اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

همه چیز شروع شد عاشقی دلتنگی جدایی اما نمیدانم چرا تمام نمیشود ؟

عشق تو درمن

صید صیاد فراموشی نبود...

چه خوب است بدانیم به پای چه میسوزیم...برای چه وبرای که...هر وقت حس کردی دلت گیر است

تو جلوه زیبای طبیعتی

و ترانه ی جاری زندگی

او راحت از من گذشت،...

الکی.....

شکنجه اش می دهی

و بغض درد می کشد

آری جای حرفهایت

آنقدر شدید بود

هنوز روی قلبم باقیست !

حیف خودت شدتش را حس نکردی !

تک تک کلمات

جامانده

در قفس سکوت !

ماندنش بهتر !

آزاد که باشم از نگاهت محرومم

رهایی چه می خواهم ؟!

از طرف یک اسیر

که با اولین نگاهت ، خود را فراموش کرد !

آقا ! وجود پاک مرا چند می خری؟»