اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

عادت کرده ام به خالی نگاه عابران
و تنه زدنهای بی التفات خالی از بخشش
رازسر شکسته این سنگفرش های قدیمی
صدایم را زخمی کرده است
ردپای هیچ پرنده ای بر خیال خیس این گذر هم نیامده انگار
آخرمگر کجای این سرزمین ایستاده ام
ک باید این همه تابلوی عبور ممنوع را
در قدمگاه باورخود نصب کنم؟

بادها

فراموش می کنند مسیر خود را.

چه زیبا می شود پنجره

وقتی شب پره ای

خود را به آن می کوبد.

مواظب باش

میخواهند کنارت بخوابند

دردانه ها.....

بزار بشه گور باباي بقيه بخور نوش جونت چرا تو ديدگاه آواتارت نمياد ولي تو پيج اصلي هستش

خدا مرا سخت آفرید.. ترجمه من در هیچ جای دنیا تدریس نخواهد شد.. به این دلیل کسی مرا نمیفهمد، خواسته خدا بود واین چنین میگذرد حال و روزم!!