اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

کدام ابر
باران زا تر است از چشمِ تَرَم
در غربتِ نگاهِ تو..

اصلا"

یادت هست

در خود خزیدم ،

خسته از نبودنت ، از ندیدنت ، از دوریت .

خیال آشفته ام نظاره گر بود ، مرا .

و چه عاشقانه فضا را آغشته کرد ، از عطر یادت .

دلتنگ نگاهت هستم ،

تنهایی آنقدرها هم بد نیست ..

چگونه می توان پرواز کرد

بی آنکه پرواز را ياد گرفته باشی

چگونه می توان پرواز کرد

با آنکه می دانی جائی در آسمان نداری .