اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

آدم های دنیای من...گاهی آنقدر دوستت دارند که حس می کنی نفر اول قلبشان هستی،و گاهی آنقدر دشمن میشوند که فراموش می کنی دوستت بودند.

این آدم ها "دوست و دشمن" را درک نمی کنند.

از حقــــــــــــــیقت های تلــــــــــــــخ خسته ام...

روایت من،
حکایت عسل و آرنج است!
و تبخیر بیهوده ی هزاران دریاچه ی نمک
بر بستر دست های خالی ام!!

دنیا هم

معتاد شده است...

چه کامهای سنگینی

از من و ما می گیرد...

پستات حرف ندارن دوست عزیز