اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

رویای ِ شبانه ...

ما که ریشه مان نارنجیست

زیر آوار برگ اما

نمیدانی چه به روز بنفشه ها آمد

کلاغان و گنجشکان در پاییز!

که هرشب در دنج ترین نقطه ی اتاق خودکشی می کند

باشد

گم مي شوم

در دنياي كوچك

خويش...