اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

هااااااا...عکسش چی شد.....آهای دزدیدنش....کمک

همه تنهایی ها بامن رفیقند

گلوی دل مرا
سخت فشرده است
دستان
پرزور
دلتنگی تو !

خود را در آغاز جاده ای می بینم که به افقی کودکانه ختم می شود و به هیچ...

پاشو مهمان عزيز

توي فنجان دلم

چايي داغ بريز!

منم آن مغروق نگاه رويائي ...
كجاست آن ناجي دريائي ..
بوسه هاي موج نگاهت بر ج..ان
مرا برد تا دار رسوائي..
همه بولهوسانه تنت طلبند ..
منم طالب دلي تماشائي..
به ميكده ي چشمت..
مرا كن مهمان..
كه مخمورمي ژنده پوشم..
به باده ي چشمت شوم شاهي..