اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

باشد تا دلت میخواهد

بر این ذهن آشفته ی دور از تو

قدم بزن

تا میتوانی

بر موجهای خروشان این قلب طوفان زده

سرازیر شو

دیگر توانی برای انکار نمانده

بر لحظه های تنهایی ام

نبود ِ یک لبخند

جا انداخته است

این همه صدا
که به هیچ گوشی

می ریزد

در دلم رسوب می کند

هفت چشمه ی درد

پاییز، امتداد باران است در من....

دليلي باشد براي زندگي
نه روز مره گي

بی آنکه بدانی چقدر زیر این آلاچیق قدیمی خاطره ها...............همین

آی.......

عالی

فانوس های در من

حرف ها شان را -

به رنگ چشم های تو می زنند

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪

و من در غروب شهر
زیر بار درخت هایی که همیشه سبز مانده اند گم می شوم
زیر بار درخت هایی که زرد نمی شوند
نمی میرند
نمی پوسند
تازه نمی شوند!
چه حسرت تلخی.....
سالهاست که پاییز ندیده ام
سالهاست....