اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

باورکن......مرا بیش از این توان مجنون شدن نیست!!!

دیشب کودک همسایه ات از تشنگی مرد ....

من و تو تنها.....

در میان این همه ابر..

.باهم...این بالا...بین این همه آرامش....

تو پادشاه شهر ایمانی


و من

از شهر تو ، به کدام ویرانه، توانم گریخت.

از دست تووووووو

شيطون شدي عليرضا

گناهِ من شاید این بود

که ایمانم

در گروِ آتشی بود، موعود

جانی نه، که خیالی بدان دل خوش دارم