اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

پای پیاده ـ

بانو!

گم کرده ام خود را

در جغرافیای ناموزون نگاهت

و سر در نمی اورم هیچ گاه

از جزیره های متروک تو!

تا که دل بستم او پرید از دستم

از لحظه می نویسم

چه تمام روزم باشد

چه لَختی از آن

قسم به قطره های سرخ شراب

امشب مست خواهم بود

به صدای زنگ پیک ها

به سلامتی

قسم

امشب سوگند هایم را میشکنم

نمیبوسم به جز تیغه سرد تورا

دوست دیرین....

به تمام آس ها

که امشب قمار میکنم

می بازم...

قمار باز مرگ،،،!!!

گــویــی تیــله ای


از چشــمم بــه دلــم مــی افتــد!


بـــانـــو!

پناه می برم

از اینهمه اندوه جهان

به شاخه گلی

هوا طعم قهوه می دهد ...تلخ...

می ترسم...