اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

تنها آدم مهربان این اطراف که برای همه دست تکان می دهد

هیچوقت به این زیادی پاییز را نگاه نکرده بودم

متوجه همه چیز نبودم

چقدر راه می رویم

حرف می زنیم

نگاه می کنیم

و

یک روز ناپدید می شویم.

من از دست رفته ام........شکسته ام....

می فهمی..؟؟؟؟؟؟؟

به انتهای بودنم رسیده ام

علیرضا شدی تستر ِ دنبالر...

گلپری جان همین لینک رو هم که نمیشه ... یعنی جدا میاد میشه بگی چرا ؟!

چقدر کوچه می فهمد

چشم ام به ویراژ های شبانه گرم است

تا خواب

روی پلک ام لا لایی بکشد

برای تو که فرقی نداره کی خوابه کی بیدار.....

نگاه کن ٬

من انتقام بی تفاوتی هابت را

با عاشقی ام ستانده ام!

آخ نمی گویم

این سیب ها دهانم را درسته قورت داده اند....