اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

وقتی رفتی

ریشه هزار شعر نگفته

در بوته های پاییزی خشکید

و من دست ویرانم را

برای گرفتنت دراز کردم اما چه سود؟؟

همه ی دلخوشی ام بودن توست

مرا گره بزن به موهایت

تا با رقص باد

هوایی ات کنم

دلت را ببرم

هرجا که خوابت برد

تا آسمان خیال

تا رد پای خدا

که خیس مانده روی چشمهایت

باز نکن

می افتم

قطره قطره

پاک میشوم از یادت...

کاش جایی برویم تابلویی داشـته باشـد ؛

که رویش خـدا نـوشــته باشـــد :



پــایــان تمــــام دلتنگـــی هــا

شنیــده بودم که "خاک سرد است".

ایـــن روزها اما انگار آنقـــدر هوا ســـرد است،

که زنــده زنــده فراموش می کنیــم یکدیگـــر را

1000تا لایک هم کمه واسه این پست

چقــدر پَر می کِشد دِلــم ...!

به هــوای تـــــو!

پاییز...

کار ساده ای نیست

وقتی کسی نیست که خودت را
فرو کنی در آغوشش
و گم شوی در رویاهای شبانه اش
فرقی نمی کند صبح ها
با صدای اذان بیدار شوی
...یا ناقوس کلیسا
حتی درون خانه پدری ات
احساس غربت خواهی کرد
جلوی اینه می ایستی وارزو داری بری ماورا ان
شاپد کسی باشد