اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

یکی باید باشد که دست بکشد رو سرت و آب ها را کنار بزند

اما چند وقتی است که باران میبارد و کسی به من نگفته:

چتر را برده ای؟

و کسی نبوده که دست بکشد روی مو هایم...

اصلأ همه اینها بهانه ای است که وقتی باران می بارد

بار دیگر * یادتو * بیفتم...

نتیجه اخلاقی: خانمها همیشه زود قضاوت میکنند

اتفاقی نمی افتاد..!
تا این که سکوتی تمامِ وجودم را دگرگون کرد!
بی صدا آفتابی شد.. و دستِ مرا گرفت و به راهِ نوشتن کشید!
آری سکوت!
سکوتی که مشحونِ تحمل هاست..
سکوتی که از دنیا بریده است!
کاش نبود.. اما وجودِ من آن را شدیدتر می کند.
آی..! ای سکوتی که بی رحمانه مرا غرقِ محبت می کنی!
نمی خواهم.. محبت نمی خواهم!
آی صدای آشنا!... بد آمدی..چند روزی جرقه زدی رفتی.
تماشای تو وقت می خواست
گوشِ من پاسخی ندید
دلم می خواهد صدایت را بشنوم..
همین!

به سلامتــــــــی
دلهـــای شکسته ، غرورهــــای خردشده ، اشکهــــای ریخته شده ،
آرزوهــــای در سینه مانده ، حـــــرف های بر زبان نیامده . . .

بی قرار باید زیست

قدم به قدم

تا عشق

تا انسان ...