اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

این روز ها



خلوتِ کلام تو



_بر سرِ مزاری دلتنگ_



هم آغوشی پلک هایم را



نقاشی می کند

ر.زهای بدون خورشید...

گاهی اشتباهی یک جاده را چند بار می روم و باز هم ...

پر از سوء تفاهم شده ام ، کارهای بیهوده زیاد انجام می دهم

این صبر که من می کنم افسردن جان است...

نقش نو ....ترفند نو...

تمام تلاشم رو کردم ....

شاید، کسی در چشم من است
که رفته ام از چشمش...