اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

وقتی پرهای نوشتنم را با یک جمله می چینند

و من خاموش و تنها

ساعتها و روزها منتظرت می مانم تا دوباره بیایی و پروازم دهی

و امید... امید به زندگی... به بودن... به گفتن... به نوشتن

دارم

یخ

میزنم...

دو دریا را به گونه ای روان کرد که با هم برخورد کنند.

اما میان آن دو حد فاصلی است که به هم تجاوز نمی کنند.

ژاسمین......

تو دلم قند آب می‌شود


@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪

عدالت مذهبی....

بجان خودتان سوگند

دیشب در شب شعرم

در آنسوی جهان به تمام سکوت زندگی
اعلام کردم من شاعر نیستم...

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪

من اما هنوز
دنبال کمی آسمان هستم
برای پرنده هایی
که روی دستم مانده اند