اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

رد ِ پای عبور تو....

تا كی اين خواب

تا كی اين بيدار نشدن

از اين رؤيا

از اين كابوسی

كه سالهاست به زنجيرم كشيده است ؟

خداوندا !

به صورتم كی آب می‌پاشی ؟

تا بيدار شوم

تا آرام گيرم در آغوشت ؟

می‌سوزم و می‌سازم با درد جگرسوزش...

و سيگاری

كه در فاصله‌ی رخوتناك هم‌آغوشی با يادت

به ته نرسيد .

اینجــــــــــا ، پر ازتنهاییست

حق با

توست

دنیا هم آنقدر پیر است که دیگر

حوصله حرف های عاشقانه را ندارد

میگویید چه کنیم

وقتی

از آخرین " چت " انسان و خدا

سال ها گذشته است.

قدری،قلمی نوشتنم باید

کم و بیش حرفی خواستم،حدیثی

قالب "دوستتان دارم"

"ممنونمتان"

حوصله ای و عمری البته

باشد اگر میگویم شه نامه را...

وقتی

عاشقی

نبود....

همچون چای سرد
که نگاهش کرده باشی ساعات
طولانی
و ننوشیده باشی.

یخیدیم.....

شب

تاریک می ماند