اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

چه حافظِ باحالی

چشم هام

گرسنه اند

مثل یخچالی

که هی پر می شود و خالی

پر می شود و سیر نمی شود از آدم ها

وقتی تو نیستی...

من

هنوز

به علامت سوالی آویزانم...

" از بس که پر زدم به میان غبارها

بالم شکست ، دل زده ام از حصارها "

تنها آسمان همرنگ جایگاه من است
و من تنها به سوی ابدیّت
پهلو می گیرم...

وپیوسته خرابه ای درامتدادقطارزندگی...