اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

الان جریمه می نویسه

به غیر از تو که حرف دارم برات

دیگه با همه راضیم از سکوت

من وحشی ام

و دیگر نه عصای پدر بزرگ موسی

که فقط بوی باروت می دهد

به کارم می آید

فنجان انتظار را


پر از دقایق عاشقانه می‌کنم

و منتظر می‌مانم

تا آن را سر بکشی . . .

کدام خیابان بهتر نبود ؟

باز هم باران می آید

خیس میکند...همه چیز را

برایش فرقی ندارد

درخت باشم...

گلی باشم...

یاسنگی...

ویا آدمی کوچک...زیردست وپا

باتمام توانش میکوبد...