اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

پیشانی این کاغذ

عجیب داغ است

من با هر نفس تب دارش

غریبانه تر

شام را بو می کشم

و ازدحام کلمه ها را

کنار می زنم

هاااااااااااااااااااااااااااااااااااا چقدر پول

علیــــــــــــــرضا

پاك خيس شده ام...
امشب زير اين باران چترم را به آتش خواهم كشيد...

دلتنگم می کنی

صدای تو روی خاک افتاده

ومن "خاک" را به خانه می برم

میزی پر از کتاب و کاغذ و پوشه

و تو

با موج نقره ای مویت

رنگ مهربان چشمت

و صدا... صدا

تنها صدا

ی

گرفته