اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

چه راحت می شکنی

و بی دغدغه می روی

چیزی عوض نشده

زندگی به تو نوید عشق می دهد

وتو می گذری از من...

فقط باور کن

سخت است بخشیدنت...!

کاش ایوانی بود

تا دلم را رها می کردم تابرود

وکسی دیگر

در ایوانی دور

دلش را آزاد می گذاشت

............

کاش می توانستم راحت حرف بزنم …



چیزی بگویم از دلتنگی …




میان آدم های که در این اتاق مجازی جمع شدند …



فقط می گویم منم دلتنگم

سکوت را دوست دارم اما نه برای لبهای تو

برای هنگامی که تو حرف میزنی و من تنها گوش میدهم