اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

کلاغ پر...

برای من نوشتن و پرواز مثل هم هستند

گمان كنم

گم شوند

به زودي تمام مرغان درياي

در آبـــها

به دنبال رد پاهايت



تصور كن

يك دريـــــا بدون ماهي و يك آسمـــان

بدون مرغان دريايي

چقدر شور مي شود اين خيال خيس....

تو

چمدانت را بستي

من

چشم هايم را

ناگهان

خورشيد شكست!

همچون گنجشکی هراسان می لرزم

فریاد زمانم را نمی شنوے !

در لابه لای دلشوره ها و ترس هایم، لب پرتگاه ایستاده ام....


میدانم دستم را نمیگیری..!!!


فقط محض رضای خدا پرتم نکــن..