اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

من هنوز در خواب کهف

و تو زیر طاقچه آن پنجره

منتظر باران

همین ...

ایستاده ام انتهای عرشه

به دور شدن ساحل نگاه میکنم

سراب یعنی همین !

کلاغ ها

کجا مانده اید ؟

من بی خبرم

چه زیاد شده اند

این شیشه های شکسته ی در سطح شهر

مثل هر دلی

و تو انگار شکسته بند

میان بازار داد میزنی

آی دل

چراغانی کرده ام من تمام شهر را

اما خانه ام تاریک است !

گاهی مرگ تجویز می کنند

برای بهبودی

اسباب بازی ....

زانوانت را بغل می کنی .....

بی تو بودن مرگ

لحظاتی که با تو گذشت

هر لحظه همراه من است

من خاطرات تو را حفظ میکنم