اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

شعرهايم را پس بده.

من تا به حال

تورا مي سرودم.

نترس جانم
ظرفیت باور من به اندازه ی همه ی دنیاست
تو دروغت را بگو...

کــــاش آنکه با شعرهای من عاشق تو می شُد
آنقدر شرف داشت
که دست به ترکیبِ دردهــــــــایم نمی زد...

@خـانـوم ِمیکروب ِصـورتـی . .

كف بيني نكن بانو !

دستي كه به سويت داراز شده است

طالع اش توئي

سرد شد ،


از دهن افتاد ،

شعرهایم

بس که دیر آمدی .

با هر بارش باران ذهنم فلج می شود !