اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪

چه شـــ ــورها پیوست

به این شکستهء بیـــــــ ــدار، با شکستن خواب

ستــــــ ــاره بود و رواق بلند شب

تاریــــ ـک!

صدای نبـــــ ــض زمان بود

صـــ ـدای بال درخت

صدای پای نسیـــــ ـم

صدای نرم غــــ ـزل های آب، در مهتاب .

همان ترانهء غمگین که می سرود سپــــــ ـــهر

همان حکایت مبــــــ ــهم که می نوشت شهاب .

ستاره را گفتـــــ ــم :

کجاست مقصـــــ ـد این کهکشان سرگشته ؟

دلَم گرفته است ،

آسمان هم ،

سخت گرفتار ابرست

چقــ ـدر لحظــ ـه ها به دنبــ ـال اتفاقها در حال عبـــ ـورند

حس غـــ ـریبی ست موسیقــ ــی دان وجـــ ـودم در اوج

فنـــ ـا شــ ـدن آوایی جــ ـز تن جــ ـذام شـ ــده من نمینــ ـوازد

و مـ ـن زیر خـــ ـروارها خــ ـاک تهی شــ ـدم و تا صبــ ـح ابد

ذکــ ـر تسبیح ام ایــ ـن ست : که یــ ـادی از فرامــ ـوش شــ ـده گان

کنــ ـم و بی پنــ ــاهی را پنــ ـاه بخشــ ـم ...

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪

ببخـ ـ ـش خدايـ ـا ...

كـ ـ‌ـ ـم طاقـ ـت شـ ـ‌ده ام ..

در دلم چه آتشي ست ..

کاش....

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪