اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

من ، امشب

پرم از پیاله های خالی زمان

و تکیه داده ام

به چشم های مچاله ی گمان

مرسی

هر چه خانه تکانی می کنم بوی تو از دفتـرِ شعرم نمی رود

مرسی گل باغچه دلم

בوبـاره בلــم شکســتــ

از همــاטּ جــآــے قبــلـــے کــاشــ مــے شــد آפֿـــر اسمتــ نقطـــﮧ گــذآشتــ

تــا בیگــر شــروعــ نشــوـے

کــاشــ مـــے شــد فریــا بزنــمــ !

نقطـــﮧ... تــه פֿــــط ...


مرســی بآبتــِ خطآبــِ خوشکلتــ گُلم

وقتی تو نیستی ..تنهاترینم....