اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ببر باش و درنده..

ولی از کنار آهوی بی پناه به آرومی گذر کن

حرف میزنی اما تـلخ!

محبت میکنی ولی سـرد!

چـه اجبـاری است دوسـت داشتن مـن؟

بلخره که میای

میای که بشنوی حرفامو

مطمئنم میای

. . .

منودوست نداشته باش اما بیادم باش منتظرم نباش فقط فراموشم نکن.


زنده باشید دوستان مهربان ...بدرود...

پیوند می زنم!
تا که رسیده می شود
این میوه های سرخ
تا فصل عاشقانه ی آدم و حوا!

حال و هوام دریایی

باشمایم بانو..
می خری تکه ای از آه مرا؟!-

اجازه؟

ین سکه های کج شده را

از چشم من نبین

من چشم هایم را

در کاسه ی دستم گرفته ام!