اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

آخرش یه روزی هجرت در خونتو می کوبه

بی تو

آستانۀ درد، مرا از سکوت خالی می کند ومن فریــــاد می کشم

راستـــــی کجایــی؟

آهای هوای ابری تو می دانی من و ناودانی بدون هم یعنی آغاز تنهایی؟

سلام! خیلی وقت میذاری تو این سایت ؟ هساهایین ؟

خدايا اين همه بهانه رو كجاي زندگي، روي شونه هاي كدوم رودخونه جا بذارم كه بدون رسوايي برسونه به دريا؟

بزن تو گوشش .

من دنیایی ندارم وقتی تو را ندارم...

سرت را بلند کن، بگذار آسمان شهر آفتابی شود!