آروین
در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد باغ صد خاطره خنديد عطر صد خاطره پيچيد..
آروین
گفته بودی که چرا محو تماشای منی آنچنان مات، که حتی مژه بر هم نزنی مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود ناز چشم تو به قدر مژه برهمزدنی...
آروین
هان اي طبل گران زين پس خاموش بمان به چكاوك اما نتوان گفت مخوان ...
آروین
ميتوان كاسه آن تار شكست ميتوان رشته اين چنگ گسست
آروین
ستارهاي از دور مرا به وسعت پرواز خويش ميخواند ستاره پنجره را بسته نميداند
آروین
اﻳﻦ ﻫـﻤﻪ دردﺳﺮ، ﻓﺎﻳﺪه ﻧﺪاره دﻳﮕﻪ ﺗﻮ، ﺗﻮ دﻟﻢ ﺟﺎﻳﻲ ﻧﺪاري...
آروین
ﻋﺠﺐ اي دل ﻋﺎﺷﻖ، ﺗﻮ ﻫﻢ ﺣﻮﺻﻠﻪ داري ﺗﻮ اﻳﻦ ﺳﻴﻨﻪ ﻧﺸﺴﺘﻲ، ﻫـﺰار ﺗـﺎ ﮔـﻠﻪ داري ﻳﻪ روز ﻋﺎﺷﻖ ﻧﻮري، ﻳﻪ روزي ﺳﻮت و ﻛﻮري ﻳﻪ روز ﻣﺜﻞ ﺣﺒـﺎﺑﻲ، ﻳﻪ روز ﺳـﻨـﮓ ﺻـﺒﻮري
آروین
ﻟﺤﻈﻪاي ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺎش، ﺗﺎ از آن ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺮوﻳﻢ ﺗﺎ ﮔﻞ ﻛـﻪ ﺑـﺒـﻨـﺪم از ﻧـﮕـﺎه ﺗـﻮ ﺑـﻪ ﻫـﺮ ﺳـﺘـﺎره ﭘـﻞ
آروین
ﺷﻬﺮ ﻣﻦ، ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﻲاﻧﺪﻳﺸﻢ ﻧـﻪ ﺑـﻪ ﺗـﻨـﻬﺎﻳـﻲ ﺧـﻮﻳـﺶ از ﭘﺲ ﺷـﻴﺸﻪ ﺗﻮ را ﻣﻲﺑﻴﻨﻢ ﻛﻪ ﮔﺮﻓﺘﻲ ﻣﺮا در ﺑﺮ ﺧﻮﻳﺶ
آروین
ﻛﺎش ﻣﻴﺸﺪ اﻣﺎ ﻧﻤﻴﺸﻪ ﻧـﻤـﻴﺸﻪ ﺑـﻴﺎي دوﺑﺎره ﻧﻤﻴﺸﻪ دﺳﺘﺎت ﺗﻮ ﮔﻠﺪون ﮔـﻠـﻬـﺎي ﻣـﺮﻳـﻢ ﺑـﺬاره
آروین
ﻛﺎش ﻣﻴﺸﺪ ﭼﺸﺎم ﺑﺒﻴﻨﻦ ﻃﺮح اﻧﺪام ﺗـﻮ داره زﻧﺪه ﻣﻴﺸﻪ ﺟﻮن ﻣﻴﮕﻴﺮه ﭘﺎ ﺗﻮي اﺗﺎق ﻣﻴﺰاره
آروین
اي ﺑﺮاي ﺑـﺎ ﺗﻮ ﺑﻮدن ﺑﺎﻳﺪ از ﺑﻮدن ﮔﺬﺷﺘﻦ ﺳـﺮ ﺑـﻪ ﺑـﻴـﺪاري ﮔﺮﻓﺘﻪ ذﻫﻦ ﺧﻮاب آﻟﻮدهي ﻣﻦ
آروین
اﻧـﺘـﻈـﺎر روز ﺑـﺮﻓـﻲ ﺗﻮ دﻟﻢ داغ زده ﺳﺮﻣﺎ اﻧﺘﻈﺎر آﻓﺘﺎب ﮔﺮم ﺗﻮ دﻟﻢ ﻳﺦ زده اﻣﺎ...
آروین
ﺗﻮ ﭼﺸﺎم اﺷﻜﻲ ﻧﻤﻮﻧﺪه ﺗـﻮ دﻟـﻢ ﺣـﺮﻓـﻲ ﻧﺪارم دﻳﮕﻪ وﻗـﺖ رﻓﺘﻨﻪ ﺳﻔﺮِ دور و درازه...