این جمله ها هیچ وقت از یاد آدم نمیره...!
یک ساله که گذشته : (

کجاش خوبه؟؟؟؟پس اون رد نگاهی که همیشه تو چشم بقیه میخوندم چی میشه؟
وراجی چیه ره
دلم واسه نوشته هام تنگ شده,

"این عبارت منو یاد یه چیز...

یه نفر...

تو گذشته میندازه..."


لعنتی!

عقب

من به در خانه ات تکیه داده ام؛عابران می گویند نیست،به خانه ی متروکش نگاه کن؛نیست،رفته است؛می گویند و می روند؛30 سال است می گویند نیست،رفته است؛گفته اند و رفته اند؛من اما به در خانه ات تکیه داده ام.
وقتی می گویند نیست،کاغذ را گفته باشند یا برق را؛برق را ندارند من یاد تو می افتم.کاش میشد مُرد؛مثل راه رفتن؛خوابیدن؛خرید کردن؛کاش می شد خواست و مرد!
کسی که نشسته است همیشه خسته نیست شاید جایی برای رفتن نداشته باشد؛کسی که نشسته است شاید خسته باشد؛شاید همه جا را گشته باشد و خسته باشد؛کسی که نشسته است حتما گم کرده ای دارد.
دلتنگی خیابان شلوغی است که تو در میانه اش ایستاده باشی؛ببینی می آیند؛ببینی می روند و تو همچنان ایستاده باشی.
ساعت 4:38 دقیقه است به وقت 33امین سال بی تو بودن؛احساس مسافری را دارم که باید برود و نمی داند به کجا؛بلیط سفر به ناکجا را من سال هاست در مشتم می فشرم؛کجاست راننده تا لگد به در مستراح بین راهی این زندگی بکوبد و فریادم بزند که جانمان.کجاست؟
پناه به تاریکی از شر بطالت تابیدنت ای خورشید؛از من راهی می ماند که از آن گذشته ام؛از من جای خالی من می ماند؛تو به باد مانند شعله ای را خاموش می کنی شعله ای را مشتعل؛تو بادی،آری؛درخت از تو شکوفه می کند و شکوفه از تو می ریزد؛تو بادی،می وزی،به هر کجا که بخواهی می وزی،کنار پنجره نشسته ام خیره به ظهر بی آبرو زرده کوچه؛کودکی تنها؛پی همبازی در هر خانه ای را می کوبد مثل من که در هر خانه ای را می کوبم تا تو را بیابم!
تو آمدی پاییز,برگ ها ریختند تو رفتی پاییز؛برق رفته است کبریت می کشم و شمع روشن می کنم،مبل و صندلی هستند میز و دیوار و چیزهای دیگر هم هستند از تو اما فقط یک جای خالی مانده است،جای خالی دستت در قاشق؛جای خالی پایت در کفش،جای خالی حضورت در من.
دلم گوزن تیر خورده ای که در پنهان جای دره ماغ می کشد؛دیگران می شنوند؛من اما جان می کنم!
خلال آخر کبریت را،باد،بگذار سیگارم را روشن کنم من آرزو به دلم تو دیگر آزارم نده؛پلنگ خال خال نیست،داغ صد هزار هلال سوخته بر تن دارد از فراق ماه؛تنهایی از کنار همین تیرک برق آغاز شد و به شهر،کشور و زمین گشترش پیدا کرد؛چه کند شیشه در آماج سنگ جز شکستن...

قول میدی؟
اصن عجیب تنبل شدم من

هرکی بوده حرفه ای بوده