آسمان را بنگر
كه هنوز،بعد صد ها شب و روز
مثل آن روز نخست
گرم و آبي و پر از مهر به ما مي خندد
يا زميني را
كه دلش از سردي شب هاي خزان
نه شكست و نه گرفت
بلكه از عاطفه لبريز شدو
نفسي از سر امّيد كشيد
و در آغاز بهار،
دشتي از ياس سپيد ،
زير پاهامان ريخت
تا بگويد كه هنوز،
پر امنيت احساس خداست
ماه من ،دل به غم دادن و از غصه سخن گفتن
كار آن هايي نيست
كه خدا را دارند
ماه من!
غم غصه اگر هم روزي،
مثل باران باريد
يا دل شيشه اي ات
از لب پنجره ي عشق زمين خورد و شكست
با نگاهت به خدا چتر شادي وا كن
و بگو با دل خود
كه خدا هست
خدا هست هنوز
او همانيست كه در تارترين لحظه ي شب
راه نوراني امّيد نشانم مي داد
او همانيست كه هر لحظه دلش مي خواهد
همه زندگي ام،غرق شادي باشد
ماه من!
غصه اگر هست بگو تا باشد
معني خوشبختي،بودن اندوه است
اين همه غصه و غم ،اين همه شادي و شور
چه بخواهي و چه نه
ميوه ي يك باغند
همه را با هم و با عشق بچين
ولي از ياد مبر
پشت هر كوه بلند
سبزه زاري است پر از ياد خدا
ودر آن باز كسي مي خواند :
كه خدا هست
خداهست
خدا هست هنوز...