خو من خوشم مياد قيافم اينطوري ميشه

خ خ خ

سریع عفول کرده و مابقی جهانو تو ذلالت مطلق گذاشته.و در نتیجه از اون نسل منقرض شده یا به قول آمیرزا چهره نما، نگاتیو نور دیده به این ور دیگه خلائی از عقل به وجود اومده که آدمای مفلوک وبخت برگشته ی این حفره تاریخی مهکذا مجبوراً درکوچکترین پیش آمد زندگیِ به قول ارستو آمرانه خود یه کام بکی به فرمایشات آن تیر و طایفه از ما بهتران عقل زدهِ ی دانای کل خود داشته باشند و حسب مورد کسب تکلیف نمایند،و آن بزرگ مردان هماوردهای هول هم که میدونستند ما امروزه به این نکبت بی خردی و عقل گرایی و انتی ماین و تهاجم فرهنگی و استکبار جهانی و ... گرفتار میشیم رابه راه از خودشون نظریات کارشناسی ساتع کردند که دامَنَش اینقدر وسیعه که هیچ نکته ای رو از قلم ننداختند حالا شما از خواص اسفند دود کردن برای جلوگیری از چشم زخم مادر شوهر بگیر تا روشهای مکانیزه کردن دستگاه های دولتی در جوامع ملوک الطوایفیه فئودال زده ی بدبخت با درآمد سرانه سی وپنج هزار دلار.ولی چیزی که مهمه در امروز این کام بک دوستانی که ذکر وصفشون شد آخر کار نیست که ای کاش بود.نه تنها کار به استعلام ازاین فیوضات معنوی خاتمه پیدا نمی کنه بلکه بعضی از این شیر پاک خوردگانی که از اون پدران شیر مرد یا به قول این ارولوژیستای خودمون نیای اصلی، شاخه مویِ رعنایی در تنشون دارند با استناد به گوهراتِ اظهاری مکتوبه ومشهوده دست به روشن گری و تفسیر این کلام های طلایی میزنند.همون طور که یک بار خودم شاهد این امر خطیر بودم و به جونِ مامانم اگه دروغ بگم که زیر گذر بزرگ مرد تاریخ، حج میرزا دربه در یا به روایتی میرزا آجان با همین گوشای خودم شنیدم که اکبر آقا ماسبند از این ور گذر از پشت کرسی سخنوری خودشون پشت دخل ماسبندی،خدمت کمال آقا قصاب ،معروف به کمال قالتاق که من شخصا به علت بیست سی هزارتومنی که بدهکارشونمم ارادت خواصی بهشون دارم، در اونور گذر طی بیانیه ای غیر رسمی و نطق سر گشاده ای ابلاغ کردنند که مگه قدیمیا نگفتند که از دوعای گربه بارون نمیاد؟

پس چرا دیشب که حساب این گربهَ رو با اون چب دستی رسیدم در اخرین لحظه فرارش یه نگاهی خشم ناک توام با حس انتقام و عناد به من کردو یه نگاهیم به آسمون،بعدشم به نیم ساعت نکشید که بارون زدو آب تمامِ مغازرو برداشت.کمال خان هم که داشت ساتورو تو هوا میچرخوند تا شقه گوشتو تبدیل به دو شقه گوشت کنه این کارو نکردوساتور آورد پایین وگذاشت رو پیش خون و بعد با دستای چربش سیبیلای شاه عباسیشو یه چرخی دادو فرمود اکبرآقا از شما دیگه توقع نداشتم تو این بحبوحه تحریف عقاید نیاکانموم به این ماجراها دامن بزنید.بعدشم با چند لحظه مکث فرمودنند بابا جون قدیمیا گفتن از دوعای گربه کوره بارون نمی آد نه هر گربه ای.اکبر آقا رفت تو فکرو ازسر استیصال گفتند هااااان.و اذعان داشتند که حالا تکلیف چیه که ایشون هم در جواب فرمودند که باید طبق سخن پدرانمون عمل کنیم یعنی باید گربه رو بگیریم کورش کنیم تا دیگه از دوعای گربه کوره بارون نیاد.حالا این که با چه حقه و کلکی گربه رو گیر انداختند و با آیین ورسمو خاص چشای اون مادر مرده رو از حدقه در آوردن بماند.البته این یه نمونه کوچیکی در باب نتیجه گیری از سخنان گهر بار قدیمیا بود که فکر کنم واسه رسوندن مطلب کفایت کنه.می دونم که شما هم موندین یه لنگه پا مثله من رو این موضوع که چرا در امروزی که دارای این نسل جونه که داعیه خرد گرایی رو داره هنوز باید این نوع تفکر قربانی بگیره؟اون گربه یه مثال بود.شایدم نمادی بود که خیل جونایی که هنوز والدینی با این نوع تفکردارند درش نمود پیدا میکنه.این درسته که تِزِ اکبر آقا ماسبند و آنتی تِزِ شاغلام قالتاق بیشتر به یه قصه کمدی شبیهِ اما اون سنتزی که از نتایج حرف هاشون حاصل میشه و خِره گربه مادر مرده رو میگیره این داستانو به یه درام اجتماعی مبدل میکنه که روحش در تمامی زندگی نسبتاٌ مدرن امروز ما به یه نحوی مستتره.و راستش گاهی اوقات این قدر مغایر با اصول دو دو تا چهارتا می شه که آدم پیشه خودش میگه صد رحمت به .... .و این اطمینان وجود خواهد داشت که این خالی ما یا بهتر بگه آنسپیس ما با این نوع نگرش پر نخوهد شد.شاید بهتر باشه به دنبال خلا روانی افراد باشیم تا این که بگیم چرا و چی پرش کرده.البته این طور سطحی هم به موضوع نگاه کردن موجب برداشتی بچه گانه از موضوع خواهد شد.این تنها یک رشته از یک کلاف بزرگ در هم تنیده بود که من کشیدمش بیرون.

حالا از این حرفا بگذریم ،من فقط اینو میدونم که اگه از قدیما نگفته بودن که دختر و پسر خوبیت نداره شیرینی خورده هم باشن و بیشتر از چند روز عقدشون جاری نشه و اگه این خان دایی ما عقلشو دستی این حرفا نمیداد و لااقل یک ماه با خانومه سابقش نامزد کرده بود تا همدیگرو بشناسن الان دیگه لازم نبود واسه پرداخت مهریه اون خانوم مثه الاغ بندری از صبح تا شب حمالی کنه و اخر ماه تمام درآمدشو به علاوه چندر غاز درآمد باباش دسته کنه بره بده به مثلا خانوم سابقش.البته بهتره که یه طرفه به قاضی نریم و همه این حرفارو با یه چوب نرونیم و حتما از انصاف دوره که نگیم گاهی اوقات به نکات مهمی هم در این نسخ ذی قیمت برمیخوریم که میتونه راه سعادت بشرو نشون بده و ما رو خووووشبخت کنه(ما که تا حالا ندیدیم).حالا خدا کنه صابون این قدیمیا به تن شما نخوره.به تن ما که خورده،حسابیم خورده اون قدر که کفش داره چشامو میسوزونه.اخه از قدیم و ندیم گفتن...

تمام اون فکر هایی که میکردی وامید هایی که تمام زندگی خودتو بهشون بستی انگار دارند بلند بلند بهت می خندند .همه جا دور سرت میچرخه ، اصلا باورت نمی شه اخه با این همه تلاش و بدبختی اومدی با چه امید هایی ولی حالا فهمیدی که نسیبت فقط یه هیچی بزرگه و بس.اینجاست که دیگه حرفی برای گفتن نداری و فقط یه جملست که میشه ازت شنید......چرا من.....دیگه شاید هیچ وقت از اینجا پا نشی سرتو میزاری بین دوتا زانوهاتو میگی لعنت به احساسی که داشتم.شایدم باز پابشی ولی این بار قصد رفتنی نداری ،شایدم بخزی به یه کنجی و عابرانی نگاه کنی که دارن رد میشن و شاید هر چند دقیقه ای کسی با نگاه نا دوستانه ای و صدای گذرایی بگه سلام.حالا دیگه نای رفتنی برات نیست ولی بازم در دلت امیدی هست به نجات ولی بعد از مدتها دیگه حتی به رسیدن یک خبر از طرف قاصدکی راضی بشی .ولی هیحات ، میرسه روزی که دیگه اگه قهصدکی هم از کنارت رد بشه تو باورش نمی کنی.

یادمه تو اول راه یه نفر بهم گفت پسر جون اینو بدون که درسته که هر رفتنی رسیدن نیست ولی برای هر رسیدنی باید رفت.

امروز دوباره دیدمش ولی نه مثل دفعه قبل این بار که دیدمش کز کرده بود گوشه یه دیواری و سرش پایین بود چند نفری هم اطرافش بودن رفتم جلوتر دیدم آدمای اطرافش دارن به هم دیگه میگن که پیر مرد بیچاره دیشب تو سرما بوده آخه جاییو نداشته که بره تموم کرده.پیر مرد بیچاره...