ممنونم مریم عزیز... مثل همیشه خیلی خیلی لطف داری دیگه...

سیل شادی است و شادباش ها!
سیل گل بریز و گل بپاش ها!

باز در دلم شکوفه می کند
باغ کاغذین شادباش ها

هرچه کاشتم به باد رفت و ماند
کاش ها و کاش ها و کاش ها

دور کرد و کور کرد عشق را
دورباش ها و کورباش ها

زخم می زند به چشم آفتاب
تیغ برج آسمان خراش ها

سوخت دست و بال ما از این همه
کاسه های داغتر ز آش ها

دور باطل است سعی بی صفا
رقص بسمل است این تلاش ها

شب خوش

شاخه ها تن به تقاضای شکستن دادند

برگ ها یک به یک از شاخه به خاک افتادند

باز موسیقی تار شب و قانون سکوت

بادها باز هم، اواز عزا سر دادند

بس که خمیازه فریاد کشیدم، دیری است

خواب هایم همه کابوس، همه فریادند

لب به اواز گشودم به لبم مهر زدند

چشمم امد به سخن، سرمه به خوردش دادند

گرچه یاران همه از شادی ما غمگینند

باز شادیم که یاران ز غم ما شادند

#غربت

[لینک]

ای آرزوی اولین گام ِ رسیدن
بر جاده‌هایبی‌سرانجام ِ رسیدن
كار جهان جز بر مدار آرزو نیست
با این همه دل‌های ناكام ِ رسیدن
كی می‌شود روشن به رویت چشم من، كی؟
وقتِ گل نی بود هنگام ِ رسیدن؟

دل در خیال رفتن و من فكر ماندن
او پخته‌ی راه است و من خام ِ رسیدن
بر خامی‌ام نام ِ تمامی می‌گذارم
بر رخوت درماندگی نام ِ رسیدن
هرچه دویدم جاده از من پیش‌تر بود
پیچیده در راه است ابهام ِ رسیدن
از آن كبوترهای بی‌پروا كه رفتند
یك مشت پر جا مانده بر بام ِ رسیدن

ای كالِ دور از دسترس! ای شعر تازه!
می‌چینمت اما به هنگام ِ رسیدن