دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

زندگی جیره ی مختصریست ،..... مثل یک فنجان چای ......و کنارش عشق است ،...... مثل یک حبه ی قند ،... زندگی را با عشق ....نوش جان باید کرد .........

جزئیات گروه

شناسه 251
وضعیت فعال
- گروه عادی
- بدون مالک
دسترسی گروه عمومی
- ارسال توسط اعضا
موضوع شعر و ادبیات
ارسال 19470 پست
عضو 840 کاربر
طرفدار 70 کاربر

رتبه گروه

بر مبنای تعداد کاربر رتبه 11
بر مبنای تعداد هوادار رتبه 23
بر مبنای تعداد ارسال رتبه 6

کاربران گروه

(834 کاربر)

مدیران گروه

(4 مدیر)

برچسب‌های کاربری

عاشقانه زیستن
شناسه‌: 251 · شعر و ادبیات
برای مشاهده قوانین و نکات مرتبط با گروه‌ها در شبکه‌ی دنبالر اینجا کلیک کنید.
...غزلواره ...
...غزلواره ...

میشود کمی مرا دعا کنید...؟! من دلم عجیب زخمی است، جا نمیشوم نه در زمین نه در زمان... های خسته ام خدا مرا نگاه کن...

سحـــر خاتـــون
سحـــر خاتـــون

دل است دیگر خسته ميشود بی حوصله میشود از روزگار از آدمها از خودش از اين قابها از اثبات از توضيح ...از کلماتی که رابطه ها را به گند میکشد از اين همه مهربانی كردن و نا مهربانی دیدن از سنگ صبور بودن و آخر هم مُهر سنگ بودن خوردن از زهر حرف هایی که تا آخر عمر آدم را می آزارد

سحـــر خاتـــون
سحـــر خاتـــون

آفتاب هم هميشه بخشنده نيست اين آدم‌برفي را ... جلو چشم خودمان از ما گرفت

این ارسال را بازنشر کرده است.
سحـــر خاتـــون
سحـــر خاتـــون

بـــــــودم ... دیــــــــــــدم با دیگری شـــادتری . . . رفتــــــــــم

مصطفی
مصطفی

خدایا ازعشق امروزمان برای فردایی که فراموش می کنیم عاشق بوده ایم قدری کنار بگذار” به قدر یک مشت “به قدر یک لبخند”تا فراموش نکنیم که عاشق بوده ایم”تاعاشق بمانیم وعاشق بمیریم...

این ارسال را بازنشر کرده است.
مصطفی
مصطفی

زن از دیدگاه دکتر علی شریعتی:زن عشق می کارد وکینه درو می کند.او می زاید وپدر برایش نام انتخاب می کند.اودرد می کشدوپدر نگران از اینکه بچه دختر باشد.اوبی خوابی میکشد و پدر خواب حوریان بهشتی می بیند.او مادر می شود وهمه جا می پرسند نام پدر؟

...غزلواره ...
...غزلواره ...

اینقدر راحت دستم را رها مکن این پایین، دریای خاطرات ماست.... من در تو غرق شده ام ....دیگر توان غرق شدن در خاطرات را ندارم.....

این ارسال را بازنشر کرده است.
مصطفی
مصطفی

با خود فکر می کنم چگونه است که ما در این سر دنیا عرق می ریزیم و وضعمان این است و آنها در آن سر دنیا عرق می خورند و وضعشان آن است … نمی دانم ! مشکل در نوع عرق است یا در نوع ریختن و خوردن ؟

مصطفی
مصطفی

قرنها نالیدن بس است… می خواهم فریاد بزنم اگر نتوانستم سکوت می کن

...غزلواره ...
...غزلواره ...

دریا بالا آمد آنقدر که در قاب پنجره جای گرفت ...نمی دانم شاید هم پنجره بالا رفت تا دریا را به من نشان دهد... بالاخره از این اتفاق ها می افتد ...وقتی که تو باشی.... حالا که نیستی من به پرندگان حق می دهم که نخوانند... همینطور به خورشید که مضحک و منگ مثل یک دلقک دیوانه از کوچه ها بگذرد......

مصطفی
مصطفی

در عجبم از مردمی که خود زیر بار ظلم وستم زندگی می کنند وبر حسینی می گریند که آزادانه زیست وآزاد مرد...

مصطفی
مصطفی

هیج وقت عقل و دل یه جا جمع نمیشه این یه قانونه نانوشتست. همون طور که چندین شاعر هم گفتن همیشه عقل پیش دل و احساس ناتوونه

...غزلواره ...
...غزلواره ...

من گاهی ...هر از گاهی که از تو بر می گردم ...خالی ام در تو جامانده ام... یا تو در من ریخته ای... تهی من... پر تو را... گنجایش نیست ...اما باز تمامت با من راهی است... به هر راهی که می روم با پاهای تو قدم می زنم ...و نگاهم به هر سو تو را نشانه می رود ...حالا طعم ِ یک فنجان ِ خالی پر از قهوه را می فهمم ...وقتی خالی ام از خودم و پر می شوم از تو..... بی شک ! شیرین است.......

مصطفی
مصطفی

قطار می رود....تو می روی..... تمام ایستگاه می رود............ و من چقدر ساده ام که سالهای سال ،در انتظار تو کنار این قطار رفته ایستاده ام و همچنان به نرده های ایستگاه رفته تکیه داده ام!

مصطفی
مصطفی

به حرمت آن شاخه ی گل سرخ که لای دفتر شعرم نشکفته خشکید ! به حرمت اشک ها و گریه های سوزناکم. نه تو حتی به التماس هایم هم اعتنا نکردی ! میبنی قصه به پایان رسیده است و من همچنان در خیال چشمان زیبای تو ام که ساده فریبم داد! قصه به آخر رسید و من هنوز بی عشق تو از تمام رویا ها دلگیرم !

مصطفی
مصطفی

کودک زمزمه کرد: خدایا با من حرف بزن. و یک چکاوک در مرغزار نغمه سر داد. کودک نشنید.او فریاد کشید: خدایا! با من حرف بزن صدای رعد و برق آمد. اما کودک گوش نکرد. او به دور و برش نگاه کرد و گفت خدایا! بگذار تو را ببینم ستاره ای درخشید. اما کودک ندید. او فریاد کشید خدایا! معجزه کن نوزادی چشم به جهان گشود. اما کودک نفهمید. او از سر ناامیدی گریه سر داد و گفت: خدایا به من دست بزن. بگذار بدانم کجایی.خدا پایین آمد و بر سر کودک دست کشید. اما کودک دنبال یک پروانه کرد. او هیچ درنیافت و از آنجا دور شد