ﭼﺸﻤﻪﻫﺎی ﺧﺮوﺷﺎن ﺗﻮ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻨﺪ
ﻣﻮجﻫﺎی ﭘﺮﯾﺸﺎن ﺗﻮ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻨﺪ

ﭘﺮﺳﺶ ﺗﺸﻨﮕﯽ را ﺗﻮ آﺑﯽ، ﺟﻮاﺑﯽ
رﯾﮓﻫﺎی ﺑﯿﺎﺑﺎن ﺗﻮ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻨﺪ

ﻧﺎم ﺗﻮ رﺧﺼﺖ روﯾﺶ اﺳﺖ و ﻃﺮاوت
زﯾﻦ ﺳﺒﺐ ﺑﺮگ و ﺑﺎران ﺗﻮ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻨﺪ

ﻫﻢ ﺗﻮ ﮔﻞﻫﺎی اﯾﻦ ﺑﺎغ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﯽ
ﻫﻢ ﺗﻤﺎم ﺷﻬﯿﺪان ﺗﻮ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻨﺪ

از ﻧﺸﺎﺑﻮر، ﺑﺮ ﻣﻮﺟﯽ از »ﻻ« ﮔﺬﺷﺘﯽ
ای ﮐﻪ اﻣﻮاج ﻃﻮﻓﺎن ﺗﻮ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻨﺪ

ﺑﻮی ﺗﻮﺣﯿﺪ ﻣﺸﺮوط ﺑﺮ ﺑﻮدن ﺗﻮﺳﺖ
ای ﮐﻪ آﯾﺎت ﻗﺮآن ﺗﻮ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻨﺪ

ﮔﺮﭼﻪ روی از ﻫﻤﻪ ﺧﻠﻖ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ داری
آی ﭘﯿﺪای ﭘﻨﻬﺎن ﺗﻮ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻨﺪ

اﯾﻨﮏ ای ﺧﻮب، ﻓﺼﻞ ﻏﺮﯾﺒﯽ ﺳﺮ آﻣﺪ
ﭼﻮن ﺗﻤﺎم ﻏﺮﯾﺒﺎن ﺗﻮ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻨﺪ

ﮐﺎش ﻣﻦ ﻫﻢ ﻋﺒﻮر ﺗﻮ را دﯾﺪﻩ ﺑﻮدم
ﮐﻮﭼﻪﻫﺎی ﺧﺮاﺳﺎن ﺗﻮ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻨﺪ

ﺷﺎﻋﺮ: زﻧﺪﻩ ﯾﺎد ﻗﯿﺼﺮ اﻣﯿﻦ ﭘﻮر

8 ابان سالروز پرواز قیصر

دوست دارم گریه با لبخند را
در کتاب چار فصل زندگی
صفحه ها پشت سر هم می روند
هر یک از این صفحه ها یک لحظه اند
لحظه ها با شادی و غم می روند

آفتاب و ماه یک خط در میان
گاه پیدا گاه پنهان می شوند
شادی و غم نیز هر یک لحظه ای
بر سر این سفره مهمان می شوند

گاه اوج خنده ی ما گریه است
گاه اوج گریه ی ما خنده است
گریه دل را آبیاری می کند
خنده یعنی این که دل ها زنده است

زندگی ترکیب شادی با غم است
دوست می دارم من این پیوند را
گرچه می گویند :شادی بهتر است
دوست دارم گریه با لبخند را

روحت شاد قیصر دلها . . .

اي نامت از دل و جان
در همه جا به هر زبان جاري
عطر پاك نفست سبز و رها از آسمان جاري
نور يادت همه شب در دل ما
چو كهكشان جاري
تو نسيم خوش نفسي / من كوير خاك و خسم
گر به فريادم نرسي / همچو مرغي در قفسم
تو با مني اما ...
من از خودم دورم
چو قطره از دريا / من از تو مهجورم
اي نامت از دل وزبان جاري
عطر پاك نفست سبز و رها از آسمان جاري
روح يادت همه شب در دل ما چو كهكشان جاري
با يادت اي بهشت من آتش دوزخ كجاست
عشق تو در سرشت من با دل وجان آشناست
چگونه فريادت نزنم
چرا دم از يادت نزنم
در اوج تنهايي / اگر زمين ويرانه شود
جهان همه بيگانه شود /تويي كه با مايي . . .
زنده یاد قیصر امین پور

وقتی تو نیستی
نه هست های ما چونان که بایدند
نه بایدها...
مثل همیشه حرف آخرم
و حرف آخرم را
با بغض می خورم
عمری است
لبخندهای لاغر خود را
در دل ذخیره می کنم
باشد برای روز مبادا !
اما
در صفحه های تقویم
روزی به نام روز مبادا نیست
آن روز هرچه باشد
روزی شبیه دیروز
روزی شبیه فردا
روزی درست مثل همین روزهای ماست
اما چه کسی می داند ؟
شاید
امروز نیز روز مبادا باشد !
وقتی تو نیستی
نه هست های ما
چونان که بایدند
نه بایدها ...
هر روز بی تو
روز مباداست !