خانمی در زمین گلف مشغول بازی بود. ضربه ای به توپ زد که باعث پرتاب توپ به درون بیشه زار کنار زمین شد. خانم برای پیدا کردن توپ به بیشه زار رفت که ناگهان با صحنه ای روبرو شد.
قورباغه ای در تله ای گرفتار بود. قورباغه حرف می زد! رو به خانم گفت: اگر مرا از بند آزاد کنی، سه آرزویت را برآورده می کنم.
خانم ذوق زده شد و سریع قورباغه را آزاد کرد. قورباغه به او گفت: نذاشتی شرایط برآورده کردن آرزوها را بگویم. هر آرزویی که برایت برآورده کردم، ۱۰ برابر آن را برای همسرت برآورده می کنم!
خانم کمی تامل کرد و گفت: مشکلی ندارد.
آرزوی اول خود را گفت: من می خواهم زیباترین زن دنیا شوم.
قورباغه به او گفت: اگر زیباترین شوی شوهرت ۱۰ برابر از تو زیباتر می شود و ممکن است چشم زن های دیگر بدنبالش بیفتد و تو او را از دست دهی.
خانم گفت: مشکلی ندارد. چون من زیباترینم، کس دیگری در چشم او بجز من نخواهد ماند. پس آرزویش برآورده شد.
بعد گفت که من می خواهم ثروتمند ترین فرد دنیا شوم. قورباغه به او گفت: شوهرت ۱۰ برابر ثروتمند تر می شود و ممکن است به زندگیتان لطمه بزند.
خانم گفت: نه هر چه من دارم مال اوست و آن وقت او هم مال من است. پس ثروتمند شد.
آرزوی سومش را که گفت قورباغه جا خورد و بدون چون و چرایی برآورده کرد.
خانم گفت: می خواهم به یک حمله قلبی خفیف دچار شوم!



نکته اخلاقی: خانم ها خیلی باهوش هستند. پس باهاشون درگیر نشین.
قابل توجه خواننده های خانم؛ اینجا پایان این داستان بود. لطفاً صفحه را ببندید و برید حالشو ببرید.
.
.
.
مرد دچار حمله قلبی ۱۰ برابر خفیف تر از همسرش شد!!!

پدربزرگ هلاك اين گلاتم

مردي خري ديد به گل در نشسته و صاحب خر از بيرون كشيدن آن درمانده. مساعدت را (براي كمك كردن) دست در دُم خر زده قُوَت كرد (زور زد). دُم از جاي كنده آمد.
فغان از صاحب خر برخاست كه ” تاوان بده !”
مرد به قصد فرار به كوچه يي دويد، بن بست يافت.
خود را به خانه ايي درافكند.
زني آن جا كنار حوض خانه چيزي مي شست و بار حمل داشت (حامله بود). از آن هياهو و آواز در بترسيد، بار بگذاشت (سِقط كرد). خانه خدا (صاحبِ خانه) نيز با صاحب خر هم آواز شد.


مردِ گريزان بر بام خانه دويد. راهي نيافت، از بام به كوچه ايي فروجست كه در آن طبيبي خانه داشت.

جواني پدر بيمارش را به انتظار نوبت در سايه ديوار خوابانده بود؛ مرد بر آن پير بيمار فرود آمد، چنان كه بيمار در حاي بمُرد. پدر مُرده نيز به خانه خداي و صاحب خر پيوست!

مَرد، هم چنان گريزان، در سر پيچ كوچه با يهودي رهگذر سينه به سينه شد و بر زمينش افكند. پاره چوبي در چشم يهودي رفت و كورش كرد. او نيز نالان و خونريزان به جمع متعاقبان پيوست!



مردگريزان، به ستوه از اين همه، خود را به خانه قاضي افكند كه ”دخيلم!“. قاضي در آن ساعت با زن شاكيه خلوت كرده بود. چون رازش فاش ديد، چاره رسوايي را در جانبداري از او يافت و چون از حال و حكايت او آگاه شد، مدعيان را به درون خواند.

نخست از يهودي پرسيد.

گفت: اين مسلمان يك چشم مرا نابينا كرده است. قصاص طلب مي كنم.

قاضي گفت: دَيتِ مسلمان بر يهودي نيمه بيش نيست. بايد آن چشم ديگرت را نيز نابينا كند تا بتوان از او يك چشم بركند!
و چون يهودي سود خود را در انصراف از شكايت ديد، به پنجاه دينار جريمه محكومش كرد!


جوانِ پدر مرده را پيش خواند .

گفت : اين مرد از بام بلند بر پدر بيمار من افتاد، هلاكش كرده است. به طلب قصاص او آمده ام.

قاضي گفت : پدرت بيمار بوده است، و ارزش حيات بيمار نيمي از ارزش شخص سالم است. حكم عادلانه اين است كه پدر او را زير همان ديوار بنشانيم و تو بر او فرود آيي، چنان كه يك نيمه جانش را بستاني!

و جوانك را نيز كه صلاح در گذشت ديده بود، به تأديه سي دينار جريمه شكايت بي مورد محكوم كرد!

چون نوبت به شوي آن زن رسيد كه از وحشت بار افكنده بود، گفت:

قصاص شرعاً هنگامي جايز است كه راهِ جبران مافات بسته باشد. حالي مي توان آن زن را به حلال در فراش (عقد ازدواج) اين مرد كرد تا كودكِ از دست رفته را جبران كند......

پیرمردی تنها در مینه سوتا (از ايالتهاي غرب ميانه آمريکا) زندگی می کرد. او می خواست مزرعه سیب زمینی اش را شخم بزند اما این کار خیلی سختی بود. تنها پسرش که می توانست به او کمک کند در زندان بود.

پیرمرد نامه ای برای پسرش نوشت و وضعیت را برای او توضیح داد:

پسر عزیزم من حال خوشی ندارم چون امسال نخواهم توانست سیب زمینی بکارم. من نمی خواهم این مزرعه را از دست بدهم، چون مادرت همیشه زمان کاشت محصول را دوست داشت. من برای کار مزرعه خیلی پیر شده ام. اگر تو اینجا بودی تمام مشکلات من حل می شد. من می دانم که اگر تو اینجا بودی مزرعه را برای من شخم می زدی.
دوستدار تو پدرت

پیرمرد این تلگراف را دریافت کرد:

پدر, به خاطر خدا مزرعه را شخم نزن , من آنجا اسلحه پنهان کرده ام.



4 صبح فردا 12 نفر از مأموران FBI و افسران پلیس محلی دیده شدند، و تمام مزرعه را شخم زدند و زير و رو کردند بدون اینکه اسلحه ای پیدا کنند.

پیرمرد بهت زده نامه دیگری به پسرش نوشت و به او گفت که چه اتفاقی افتاده و می خواهد چه کند؟
پسرش پاسخ داد:
پدر برو و سیب زمینی هایت را بکار، این بهترین کاری بود که از اینجا می توانستم برایت انجام بدهم.

در يك دهكده كوچك نزديك نورنبرگ خانواده ای با 18بچه زندگي مي كردند. براي امرار معاش اين خانواده بزرگ، پدر مي بايستي18ساعت در روز به هر كار سختي كه در آن حوالي پيدا مي شد تن مي داد. در همان وضعيت اسفباك آلبرشت دورر و برادرش آلبرت (دو تا از18 بچه) رويايي را در سر مي پروراندند. هر دوشان آرزو مي كردند نقاش چيره دستي شوند، اما خيلي خوب مي دانستند كه پدرشان هرگز نمي تواند آن ها را براي ادامه تحصيل به نورنبرگ بفرستد.
يك شب پس از مدت زمان درازي بحث در رختخواب، دو برادر تصميمي گرفتند. با سكه قرعه انداختند و بازنده مي بايست براي كار در معدن به جنوب مي رفت و برادر ديگرش را حمايت مالي مي كرد تا در آكادمي به فراگيري هنر بپردازد، و پس از آن برادري كه تحصيلش تمام شد بايد در چهار سال بعد برادرش را از طريق فروختن نقاشي هايش حمايت مالي مي كرد تا او هم به تحصيل در دانشگاه ادامه دهد.
آن ها در صبح روز يك شنبه در يك كليسا سكه انداختند. آلبرشت دورر برنده شد و به نورنبرگ رفت و آلبرت به معدن هاي خطرناك جنوب رفت و براي 4 سال به طور شبانه روزي كار كرد تا برادرش را كه در آكادمي تحصيل مي كرد و جزء بهترين هنرجويان بود حمايت كند. نقاشي هاي آلبرشت حتي بهتر از اكثر استادانش بود. در زمان فارغ التحصيلي او درآمد زيادي از نقاشي هاي حرفه اي خودش به دست آورده بود.
وقتي هنرمند جوان به دهكده اش برگشت، خانواده دورر براي موفقيت هاي آلبرشت و برگشت او به كانون خانواده پس از 4 سال يك ضيافت شام برپا كردند. بعد از صرف شام آلبرشت ايستاد و يك نوشيدني به برادر دوست داشتني اش براي قدرداني از سال هايي كه او را حمايت مالي كرده بود تا آرزويش برآورده شود، تعارف كرد و چنين گفت: آلبرت، برادر بزرگوارم حالا نوبت توست، تو حالا مي تواني به نورنبرگ بروي و آرزويت را تحقق بخشي و من از تو حمايت مي كنم.
تمام سرها به انتهاي ميز كه آلبرت نشسته بود برگشت. اشك از چشمان او سرازير شد. سرش را پايين انداخت و به آرامي گفت: نه! از جا برخاست و در حالي كه اشك هايش را پاك مي كرد به انتهاي ميز و به چهره هايي كه دوستشان داشت، خيره شد و به آرامي گفت: نه برادر، من نمي توانم به نورنبرگ بروم، ديگر خيلي دير شده، ‌ببين چهار سال كار در معدن چه بر سر دستانم آورده، استخوان انگشتانم چندين بار شكسته و در دست راستم درد شديدي را حس مي كنم،....ادامه

پسر جوان و زيبارويي بود که فکر مي کرد بايد با زيباترين دختر جهان ازدواج کند. اوفکر مي کرد به اين ترتيب بچه هايش زيباترين بچه هاي روي زمين مي شوند. پسر مدتي بااين فکر در جستجوي همسر يکتايي براي خودش گشت. طولي نکشيد که پسر با پيرمردي آشنا شد که سه دختر باهوش و زيبا داشت.

پسر از پيرمرد درخواست کرد که با يکي از دخترانش آشنا شود.
پيرمرد جواب داد: هيچ يک ازدخترانم ازدواج نکرده اند و با هر کدام که مي خواهيد آشنا شويد.
پسر خوشحال شد.
دختر بزرگ پيرمرد را پسنديد و باهم آشنا شدند.
چند هفته بعد، پسرپيش پيرمرد رفت و با مِن و مِن گفت: آقا، دخترتان خيلي زيبا است، اما يک عيب کوچکدارد. متوجه نشديد؟! دخترتان کمي چاق است.

پيرمرد حرفش را تاييد کرد و آشنايي با دختر دومش را به پسر پيشنهاد داد.
پسر با دختر دوم پيرمرد آشنا شد و به زودي با يکديگر قرار ملاقات گذاشتند.
اما چند هفته بعد پسر دوباره پيش پيرمرد رفت و گفت: دختر شما خيلي خوب است.
امابه نظرم يک عيب کوچک دارد. متوجه نشديد؟! دخترتان کمي لوچ است

پيرمرد حرف او را تاييد کرد و آشنايي با دختر سومش را به پسر پيشنهاد کرد.
به زودي پسر با دختر سوم پيرمرد دوست شد و با هم به تفريح رفتند.
يک هفته بعد پسر پيش پيرمرد رفت و با هيجان گفت: دختر شما مثل يشمِ بي لک است.
همان کسي است که دنبالش مي گشتم. اگر اجازه دهيد، به رويايم برسم و با دختر سوم تان ازدواج کنم.

چندي بعد پسر با دختر سوم پيرمرد ازدواج کرد. چند ماه بعد همسرش دختري به دنياآورد.
اما وقتي که پسر صورت بچه را ديد، از وحشت در جايش ميخکوب شد.
اين زشت ترين بچه اي بود که به عمرش مي ديد.

پسر بسيار غمگين شد و پيش پدر همسرش رفت وبا گِله گفت: چرا با اين که هر دوي ما اين قدر زيبا و خوش اندام هستيم، ولي بچه ما به اين زشتي است؟

پيرمرد جواب داد: دختر سوم من قبلا دختر بسيار خوبي بود.
اما او هم يک عيب کوچک داشت. متوجه نشدي؟!
او قبل از آشنا شدن با تو حامله بود

مردي به استخدام يك شركت بزرگ درآمد. در اولين روز كار خود، با كافه تريا تماس گرفت و فرياد زد: «يك فنجان قهوه براي من بياوريد.»

صدايي از آن طرف پاسخ داد: «شماره داخلي را اشتباه گرفته اي. مي داني تو با كي داري حرف مي ‌زني؟»
كارمند تازه وارد گفت: «نه»
صداي آن طرف گفت: «من مدير اجرايي شركت هستم، احمق!»
مرد تازه وارد با لحني حق به جانب گفت: «و تو ميداني با كي حرف ميزني؟»
مدير اجرايي گفت: «نه»
كارمند تازه وارد گفت: «خوبه» و سريع گوشي را گذاشت

- کجا داري ميري؟

- با کي داري مي ري؟

- واسه چي مي ري؟

- چطوري مي ري؟

- کشف؟

-براي کشف چي مي ري؟

- چرا فقط تو مي ري؟


- تا تو برگردي من چيکار کنم؟!

- مي تونم منم باهات بيام؟!

-راستشو بگو توي کشتي زن هم دارين؟

- بده ليستو ببينم!

- حالا کِي برمي گردي؟

- واسم چي مياري؟


- تو عمداً اين برنامه رو بدون من ريختي٬ اينطور نيست؟!

- جواب منو بده؟

- منظورت از اين نقشه چيه؟

- نکنه مي خواي با کسي در بري؟

- چطور ازت خبر داشته باشم؟

- چه مي دونم تا اونجا چه غلطي مي کني؟

- راستي گفتي توي کشتي زن هم دارين؟!


- من اصلا نمي فهمم اين کشف درباره چيه؟

- مگه غير از تو آدم پيدا نمي شه؟

- تو هميشه اينجوري رفتار مي کني!

- خودتو واسه خود شيريني مي ندازي جلو؟!

- من هنوز نمي فهمم٬ مگه چيز ديگه ايي هم براي کشف کردن مونده!

-چرا قلب شکسته ي منو کشف نمي کني؟


- اصلا من مي خوام باهات بيام!

- فقط بايد يه ماه صبر کني تا مامانم اينا از مسافرت بيان!

- واسه چي؟؟ خوب دوست دارم اونا هم باهامون بيان!

- آخه مامانم اينا تا حالا جايي رو کشف نکردن!

- خفه خون بگير!!!! تو به عنوان داماد وظيفته!


- راستي گفتي تو کشتي زن هم دارين؟

سه نفر آمريكايي و سه نفر ايراني با همديگر براي شركت در يك كنفرانس مي رفتند. در ايستگاه قطار سه آمريكايي هر كدام يك بليط خريدند، اما در كمال تعجب ديدند كه ايراني ها سه نفرشان يك بليط خريده اند.....

يكي از آمريكايي ها گفت: چطور است كه شما سه نفري با يك بليط مسافرت مي كنيد؟
يكي از ايراني ها گفت: صبر كن تا نشانت بدهيم .

همه سوار قطار شدند. آمريكايي ها روي صندلي هاي تعيين شده نشستند، اما ايراني ها سه نفري رفتند توي يك دستشويي و در را روي خودشان قفل كردند. بعد، مامور كنترل قطار آمد و بليط ها را كنترل كرد.
در دستشويي را زد و گفت: بليط، لطفا!
در دستشويي باز شد و از لاي در يك بليط آمد بيرون، مامور قطار آن بليط را نگاه كرد و به راهش ادامه داد.

آمريكايي ها كه اين را ديدند، به اين نتيجه رسيدند كه چقدر ابتكار هوشمندانه اي بوده است. بعد از كنفرانس آمريكايي ها تصميم گرفتند در بازگشت همان كار ايراني ها را انجام دهند تا از اين طريق مقداري پول هم براي خودشان پس انداز كنند.

وقتي به ايستگاه رسيدند، سه نفر آمريكايي يك بليط خريدند، اما در كمال تعجب ديدند كه آن سه ايراني هيچ بليطي نخريدند.
يكي از آمريكايي ها پرسيد: چطور مي خواهيد بدون بليط سفر كنيد؟
يكي از ايراني ها گفت: صبر كن تا نشانت بدهم

سه آمريكايي و سه ايراني سوار قطار شدند، سه آمريكايي رفتند توي يك دستشويي و سه ايراني هم رفتند توي دستشويي بغلي آمريكايي ها و قطار حركت كرد. چند لحظه بعد از حركت قطار يكي از ايراني ها از دستشويي بيرون آمد و رفت جلوي دستشويي آمريكايي ها و گفت: بليط ، لطفا

يه روز يه جووني سرش رو مي چسبونه به شيشه آرايشگاه و از آرايشگر مي پرسه چقدر طول مي کشه تا نوبت من بشه؟

آرايشگر يه نگاهي به مغازه اش مي اندازه و جواب مي ده : حدود 2 ساعت ديگه و جوون ميره.

چند روز بعد دوباره جوونه مي آد و سرش رو مي چسبونه به شيشه مي گه و مي پرسه چقدر طول مي کشه تا نوبت من بشه؟

دوباره آرايشگر يه نگاهي به مغازه اش مي اندازه و جواب مي ده : حدود 3 ساعت ديگه و جوون بازم مي ره.

دفعه بعد که جوونه مياد و اين سوال رو مي پرسه ، آرايشگره از يکي از دوستانش به نام Bill مي خواد که بره دنبال طرف ببينه اين آدم کجا مي ره؟ ماجرا چيه که هر دفعه مي پرسه کي نوبتش مي شه اما مي ره و ديگه نمي آد ؟!

Bill مي ره و بعد از مدتي در حالي که از شدت خنده اشک تو چشاش جمع شده بود بر مي گرده. آرايشگر ازش مي پرسه : حوب چي شد؟ کجا رفت؟

Bill جواب مي ده: رفت خونه تو !!!

AAH!!...
be nazaret ermiya donbale chi bod...??

بیوتن چی هست؟
کتابه؟

لئوناردو داوينچي هنگام كشيدن تابلوي شام آخر دچار مشكل بزرگي شد :…
مي بايست نيكي را به شكل عيسي و بدي را به شكل يهودا،….. از ياران مسيح
كه هنگام شام تصميم گرفت به او خيانت كند……، تصوير مي كرد……… كار را نيمه
تمام رها كرد تا مدل هاي آرمانيش را پيدا كند………
روزي در يك مراسم همسرايي، تصوير كامل مسيح را در چهره يكي از آن
جوانان همسرا يافت …... جوان را به كارگاهش دعوت كرد و از چهره اش
اتودها و طرح هايي برداشت……..
سه سال گذشت . تابلو شام آخر تقريبأ تمام شده بود؛ اما داوينچي هنوز
براي يهودا مدل مناسبي پيدا نكرده بود….. . كاردينال مسئول كليسا كم كم به او
فشار مي آورد كه نقاشي ديواري را زودتر تمام كند…..
نقاش پس از روزها جستجو، جوان شكسته و ژنده پوش و مستي را در
جوي آبي يافت ……... به زحمت از دستيارانش خواست او را تا كليسا بياورند،
چون ديگر فرصتي براي طرح برداشتن نداشت……..
گدا را كه درست نمي فهميد چه خبر است، به كليسا آوردند …..: دستياران
سرپا نگه اش داشتند و در همان وضع، داوينچي از خطوط بي تقوايي، گناه و
خودپرستي كه به خوبي بر آن چهره نقش بسته بودند، نسخه برداري كرد…….
وقتي كارش تمام شد، گدا، كه ديگر مستي كمي از سرش پريده بود،……
چشم هايش را باز كرد و نقاشي پيش رويش را ديد و با آميزه اي از شگفتي
و اندوه گفت:…….
«من اين تابلو را قبلأ ديده ام »……
داوينچي با تعجب پرسيد :……
«كي ؟»…….
سه سال قبل، پيش از آنكه همه چيزم را از دست بدهم ……. موقعي كه در
يك گروه همسرايي آواز مي خواندم، زندگي پر رويايي داشتم و هنرمندي از
من دعوت كرد تا مدل نقاشي چهره عيسي شوم……..