در این هنگام پسر با ناراحتی تلفن را قطع کرد و پدر و مادر او دیگر چیزی نشنیدند.
چند روز بعد پلیس نیویورک به خانواده پسر اطلاع داد که فرزندشان در سانحه سقوط از یک ساختمان بلند جان باخته و آنها مشکوک به خودکشی هستند.
پدر و مادر آشفته و سراسیمه به طرف نیویورک پرواز کردند و برای شناسایی جسد پسرشان به پزشکی قانونی مراجعه کردند.

با دیدن جسد؛ قلب پدر و مادر از حرکت ایستاد.
پسر آنها یک دست و پا نداشت

استاد می گوید:
اگر بناست تصمیمی بگیریم بهتر است این تصمیم را بگیریم و با عواقبش هم رو به رو شویم. پیشاپیش نمی توان عواقب تصمیم را دانست.هنر های غیب گویی برای مشاوره با مردم پدید آمدند نه برای پیش بینی آینده.این غیب گوها اندرز هایی نیک، اما پیشگویی های ضعیفی ارائه می کنند.در یکی از نیایش هایی که عیسی به ما آموخته ، می گوید: اراده ی خداوند انجام گیرد.وقتی اراده ی خداوند مشکلی پدید می آورد ، راه حلی هم ارائه می دهد.
اگر غبیب گویی قادر به پیش بینی آینده بود ، هر طالع بینی ثروتمند ، خوشبخت و خشنود بود.

بیگانه ای به صومعه اسکتا رفت سراغ کشیش را گرفت و گفت: می خواهم زندگی ام را بهتر کنم اما نمی توانم خودم را از افکار گناه آلود رها کنم.
پدر روحانی متوجه شد که در بیرون بادی تندی می ورزد...به بیگانه گفت : اینجا هوا خیلی گرم است،می توانی از بیرون کمی باد بگیری و بیاوری تا اتاق را خنک کند؟
بیگانه گفت غیر ممکن است.
راهب گفت : همین طور باز داشتن خودت از اندیشیدن به آن چه خداوند را می آزارد غیر ممکن است ، اما اگر بدانی چگونه باید به
وسوسه ها پاسخ نه بدهی هیچ آسیبی به تو نمی رساند.

به کرم سبز بیندیش.بیشتر زندگی اش را روی زمین می گذارند،به پرندگان حسد می ورزد و از سرنوشت و شکل کالبدش خشمگین است.
می اندیشد: من منفورترین موجوداتم.زشت ، کریه و محکوم به خزیدن بر روی زمین.
اما یک روز ، مادر طبیعت از کرم می خواهد پیله ای بتند.کرم یکه می خورد...پیش از آن هرگز پیله نساخته.گمان می کند باید گور خور را بسازد و آماده مرگ شود.هر چند از زندگی خود تا آن لحظه نا خشنود است ، به خدا شکوه می برد : خدایا ، درست در زمانی که به همه چیز عادت کردم اندک چیزی را که دارم از من می گیری.
خود را نومیدانه در پیله حبس می کند و منتظر پایان می ماند.چند روز بعد ، در می یابد که به پروانه زیبا تبدیل شده.می تواند به آسمان پرواز کند و بسیار تحسین اش کنند.از معنای زندگی و برنامه های خدا شگفت زده است.

سرگردان در نیویورک استو با این که قرار ملاقاتی دارد ، دیر از خواب بیدار می شود.و وقتی هتل را ترک می کند می فهمد که پلیس اتومبیلش را با جرثقیل برده. دیر به قرارش می رسد، ناهار بیش از اندازه طول می کشد و به مبلغ جریمه اش می اندیشد.پول زیادی است.
ناگهان به یاد اسکناسی می افتد که دیروز در خیابان پیدا کرده.بین آن اسکناس و حوادثی که آن روز صبح بر سرش آمده ،رابطه غریبی می بیند.
که میداند؟ شاید این پول را پیش از کسی یافتم که بنا بود پیدایش کند! شاید این اسکناس را از سر راه کسی برداشتم که واقعا به آن نیاز داشته.که می داند؟شاید در آن چه پیشاپیش رقم خورده،دخالت کرده ام.
احساس می کند باید از شر این اسکناس راحت بشود و در همان لحظه چشمش به گدایی می افتد که در پیاده رو نشسته، بی درنگ اسکناس را به او می دهد و احساس می کند میان پدیده ها تعادلی بر قرار کرده است.
گدا می گوید : یک لحظه صبر کنید ، من دنبال صدقه نیستم.من یک شاعرم و می خواهم در ازای این پول شعری برایتان بخوانم.
سرگردان می گوید : خوب پس کوتاه باشد من عجله دارم.
گدا می گوید :"اگر هنوز زنده ای ،به خاطر آن است که هنوز به آن جا که باید باشی ، نرسیده ای."

دانشجويي پس از اينكه در درس منطق نمره نياورد به استادش گفت: قربان، شما واقعا چيزي در مورد موضوع اين درس مي دانيد؟

استاد جواب داد: بله حتما. در غير اينصورت نميتوانستم يك استاد باشم. دانشجو ادامه داد: بسيار خوب، من مايلم از شما يك سوال بپرسم ،اگر جواب صحيح داديد من نمره ام را قبول ميكنم در غير اينصورت از شما ميخواهم به من نمره كامل اين درس را بدهيد.

استاد قبول كرد و دانشجو پرسيد: آن چيست كه قانوني است ولي منطقي نيست، منطقي است ولي قانوني نيست و نه قانوني است و نه منطقي؟

استاد پس از تاملي طولاني نتوانست جواب بدهد و مجبور شد نمره كامل درس را به آن دانشجو بدهد.

بعد از مدتي استاد با بهترين شاگردش تماس گرفت و همان سوال را پرسيد. و شاگردش بلافاصله جواب داد:

قربان شما 63 سال داريد و با يك خانم 35 ساله ازدواج كرديد كه البته قانوني است ولي منطقي نيست.

همسر شما يك معشوقه 25 ساله دارد كه منطقي است ولي قانوني نيست.واين حقيقت كه شما به معشوقه همسرتان نمره كامل داديد در صورتيكه بايد آن درس را رد ميشد نه قانوني است و نه منطقي

جنگ جهانی اول مثل بیماری وحشتناکی ، تمام دنیا رو گرفته بود……
یکی از سربازان به محض این که دید دوست تمام دوران زندگی اش در باتلاق افتاده و در حال دست و پنجه نرم کردن با مرگ است از مافوقش اجازه خواست تا برای نجات دوستش برود و او را از باتلاق خارج کند ……
مافوق به سرباز گفت : اگر بخواهی می توانی بروی ، اما هیچ فکر کردی این کار ارزشش را دارد یا نه ؟… دوستت احتمالا مرده و ممکن است تو حتی زندگی خودت را هم به خطر بیندازی !...
حرف های مافوق ،اثری نداشت ،سرباز به نجات دوستش رفت …..
به شکل معجزه آسایی توانست به دوستش برسد ، او را روی شانه هایش کشید و به پادگان رساند …..
افسر مافوق به سراغ آن ها رفت ، سربازی را که در باتلاق افتاده بود معاینه کرد و با مهربانی و دلسوزی به دوستش نگاه کرد و گفت :
من به تو گفتم ممکنه که ارزشش را نداشته باشه ، دوستت مرده !.....
خود تو هم زخم های عمیق و مرگباری برداشتی !...
سرباز در جواب گفت : قربان ارزشش را داشت …
- منظورت چیه که ارزشش را داشت !؟..
سرباز جواب داد : بله قربان ، ارزشش را داشت ، چون زمانی که به او رسیدم..
هنوز زنده بود ، من از شنیدن چیزی که او گفت احساس رضایت قلبی می کنم !.....
اون گفت : جیم .... من می دونستم که تو به کمک من میایی ..........